در طرح جامع فولاد آمده است که درباره زیرساخت‌های مورد نیاز توسعه فولاد در بخش حمل‌ونقل ریلی، ظرفیت جابه‌جایی و حمل بار از طریق ریل برآورد می‌شود که با توجه به سیاست‌های موجود، حمل‌ونقل مواد معدنی و فولادی از طریق ریل در افق ۱۴۰۴حدود ۴ برابر شود که بسیار قابل توجه خواهد بود.این در حالی است که سامانه حمل‌ونقل کشور به هیچ‌وجه جوابگوی این مقدار جابه‌جایی نیست. از این رو دست‌اندرکاران باید بیش از پیش به فکر سرمایه‌گذاری در این زمینه باشند.
 

  • نیاز به ۳ هزار کیلومتر خطوط ریلی

وضعیت ریلی کشور در حد مطلوبی نیست. با این ریل موجود اگر بخواهیم به چشم‌انداز تولید ۵۵ میلیون تن فولاد برسیم باید ۲۰ میلیون تن جابه‌جایی مواد انجام شود و این موضوع با وجود جاده‌های فرسوده و شبکه ریلی قدیمی به هیچ عنوان قابل تحقق نیست. از نظر ایمنی این جاده‌ها، ترافیک و مصرف سوخت، این کار امکان‌پذیر نخواهد بود. 

اگر در سال ۱۴۰۴ بخواهیم به ظرفیت ۵۵ میلیون تن برسیم، به‌یقین شبکه حمل‌ونقل کشور برای جابه‌جایی قفل خواهد شد و در این راستا اگر بودجه‌ای اختصاص پیدا نکند با مشکل اساسی روبه‌رو خواهیم شد. از همین رو ۲ میلیارد دلار در سال فقط برای توسعه حمل‌ونقل ریلی باید اختصاص یابد. ۳هزار کیلومتر باید به بخش ریلی کشور، واگن‌ها و لکوموتیوهای جدید اضافه شود. سیستم حمل‌ونقل جاده‌ای و... نیز باید تعمیر شود و گسترش پیدا کند. این ۲ میلیارد دلار اگر اختصاص پیدا نکند، تنها به‌ خاطر شبکه حمل‌ونقل، چشم‌انداز ۵۵ میلیون تن فولاد محقق نخواهد شد. 

درحال‌حاضر برای رسیدن سنگ معدن به کارخانه‌های کنسانتره، کنسانتره به گندله، گندله به احیا، احیا به فولادسازی و فولادسازی به نورد با مشکل اساسی روبه‌رو هستیم. در زمینه صادرات نیز باید شبکه حمل‌ونقل دریایی را بهبود بخشیم. سال گذشته بالای ۸ میلیون تن صادرات داشتیم. برای امسال ۱۲ میلیون تن در نظر گرفته شده و رسیدن به میزان صادرات چشم‌انداز ۱۴۰۴ به یقین نیازمند زیربناهای صادراتی بالا در این زمینه است. 

 سال گذشته ۱۷درصد مصرف میلگرد ما نسبت به سال گذشته کاهش یافت. امسال نیز به نظر می‌رسد مصرف میلگرد نسبت به سال۹۶ حدود ۸ درصد دیگر کاهش یابد. از این‌رو باید با افزایش صادرات، کاهش میزان مصرف داخلی را جبران کرد. این درحالی است که با وضعیت بنادر در رقم‌های بالا قادر به صادرات نیستیم.

  • نیاز به سرمایه‌گذاری روی لجستیک

 با توجه به ظرفیت ایجاد شده در صنعت فولاد و با توجه به چشم‌انداز این صنعت، اگر نتوانیم روی لجستیک و موضوع حمل‌ونقل برنامه‌ریزی کنیم به یقین با مشکلات جدی روبه‌رو خواهیم شد.

 به منظور ایجاد زیرساخت برای ۵۵ میلیون تن فولاد باید حدود ۱۳ میلیارد یورو سرمایه‌گذاری انجام داد که حدود ۶ میلیارد آن باید به شبکه حمل‌ونقل اختصاص یابد.

زنجیره فولاد از معدن تا تولید فولاد ادامه دارد اما تامین لجستیک این زنجیره کار ساده‌ای نیست، به‌ویژه اگر مکان‌یابی درست انجام نشده باشد با مشکل بیشتری روبه‌رو خواهیم بود.

در زمینه جاده با کمبود خاصی روبه‌رو نیستیم اما در زمینه شبکه بارگیری و تخلیه مشکلاتی داریم و کمبود کامیون‌ها به‌ویژه در تعطیلات مشکل‌ساز می‌شود. 

در زمینه حمل‌ونقل به صورت کلی، تعداد خطوط فعلی، تعداد واگن و لکوموتیو کافی نیست و ناوگان فعلی نیز نیاز به بازسازی دارد اما سرمایه‌گذاری دولتی و خصوصی کشور در این زمینه کفایت نمی‌کند و باید قواعدی برای ایجاد امنیت سرمایه‌گذاری خارجی ایجاد شود.


 


منبع: فولادنیوز